3 Şubat 2012 Cuma

En Azı


Yalayarak parmaklarımı kiraz yiyorum salkım salkım,
Birkaç ısırıkta erikten alıyorum,
Dudağımın kenarına fışkırıyor suyundan
Yokluğunda ancak bu kadar mutluluğum
Fazlası yasaklı, fazlasına yer yok
Sadece üç erik beş kiraz kadar yerim var kendime
Kalanı sensin

Tanrım ne yaptım ki seni böyle kaybetmek için,
Neden yaşadığım sorusundan daha çok merak ediyorum bunu,
Üstelik o kadar kayıtsız ki her şey,
Sanki bir fizik kuralıydı sensiz kalmak,
Öyle bir kumpas kurulmuş ki kaçamıyorum yalnızlıktan,
Taşaklarımdan yakalandım, haklayacaklar beni,
Çıkıp karşılarına alışacağım diyemiyorum

Seni özlemek nefes almak gibi,
Durursam ölürüm,
İt gibi sinmişim köşelere, kaldırım taşlarında kokunu arıyorum,
Kulak kesiliyorum her sese,
Fikrimce gülüşün ele verecek seni,
Bilirsin en çok gülmeni severdim,
Saçlarını da severdim doğru fakat o başka şiirin konusu

Nahoş olan iki cigara içimlik yolda olduğunu bilmem mi,
Yoksa sana asla yaklaşamayacak olmam mı karar veremiyorum,
Tesadüf şu ki sen de ben de sevmiyoruz beni,
Anlamsızlığı anlam kazanıyor iki sokak ötemdeki yalnızlığımın,
Aptallığın manifestosunda derin bir rüyadayım sanki
Uyku tatlı geliyor, uyku beni çağırıyor,
En azından ölmemin bir anlamı olsun isterdim bu rüyada.

15.07.2010

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder