3 Şubat 2012 Cuma

Arzu Hal


Cepheler bir bir düşüyordu
Olmak istediğim “ben ”in savaşını verirken
Cümleler birikiyordu ciğerlerime
Ki onlar uzun zamandır küstü hüzünlerime
Uygun mısrayı arıyordu parmaklarım
Makaslanmamış duygularıma

Yollar uzak, yollar çıkmaz
Ama inatla sana doğru
Alıştım desem ölüyorsun
Yalan ki desem gülüyorsun

Sadece susunca yasayan bir sevide saklayabiliyordum
Anca olmayınca yadırgayacak bir kimse sevebiliyordum
Beni asla sevmeyecek olan seni
Biliyorum ayıplıyorsun, kızıyorsun bana
Ne olur hanımım cezası unutmak olmasın
Senden vazgeçememenin

Yollar uzak, yollar çıkmaz
Ama inatla sana doğru
Alıştım desem ölüyorsun
Yalan ki desem gülüyorsun

Senin ikliminden uzakta yasamaya razıyım
Söz bakmam bir daha resimlerine, ilişmem sana rüyalarımda bile
Berduş bir şiir yazmak yeter seni hayal ederken
Mutlu olmak için bana
Ve sen hanımım fazla görme yalvarırım
Çorak bir seviyi yüreğime

Yollar uzak, yollar çıkmaz
Ama inatla sana doğru
Alıştım desem ölüyorsun
Yalan ki desem gülüyorsun

Sanma ki gurursuz bir hergeleyim
Senden uzakta bazı bazı, kuruyorum hayaller sana ihanet dolu
Olmayınca sen istikbalde, bandajlanıveriyor tüm yaralar
İyileşince o yaralar, ötesi yok ötesi bos…
Hayat bir karabasan, sensizlik bir hiç
Ne de hoş geliyor yüreğime bir bilsen olmak senli bir piç

Yollar uzak, yollar çıkmaz
Ama inatla sana doğru
Alıştım desem ölüyorsun
Yalan ki desem gülüyorsun

Bil ki hanımım geçmez günüm utanmadan bu yerlerde
Başlayınca senli fısıltılar eğerim basımı öne mahcup
Başkasını severken sen
Suç olmasa gerek sevmekten utanmak, kahrolmak
Çare yok deva yok bilirim, kocaman bir of’ tur evimin içi
Yollar uzak, yollar çıkmaz, ama inatla sana doğru

Alıştım desem ölüyorsun
Yalan ki desem gülüyorsun
Gülme, incinirim…



12.10.2008

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder